IP/09/615 Bruksela, dnia 22 kwietnia 2009 r.Proces boloński – reforma szkolnictwa wyższego w ciągu najbliższych dziesięciu latW dniach 28 i 29 kwietnia ministrowie z 46 państw europejskich odpowiedzialni za szkolnictwo wyższe spotkają się w Leuven i Louvain-la-Neuve w Belgii by podsumować dotychczasowe osiągnięcia procesu bolońskiego, ustalić nowy program działań oraz uzgodnić priorytety europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego na najbliższe 10 lat, do roku 2020. W związku z ogromnym zainteresowaniem reformami w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego ze strony państw spoza Europy po raz pierwszy w „Forum procesu bolońskiego” weźmie udział zarówno 46 państw uczestniczących w procesie bolońskim, jak i 20 państw spoza kontynentu.[1] Liczba państw uczestniczących w procesie bolońskim wzrosła z 29 w 1999 r. do 46 w 2009 r.[2], a więc oznacza to prawdziwy sukces na skalę europejską. Z najnowszego sprawozdania podsumowującego proces boloński, które zostanie przedstawione ministrom w Leuven i Louvain-la-Neuve, wynika, że poczyniono znaczny, aczkolwiek niezbyt równomierny postęp w realizacji reform bolońskich. Najnowsze sprawozdanie Komisjiprzedstawiające korzyści z procesu bolońskiego potwierdza ten pozytywny wniosek oraz wskazuje na duży postęp, szczególnie w kwestii reform strukturalnych. Nacisk powinno się obecnie położyć na modernizację polityki edukacji w państwach członkowskich oraz na wprowadzenie w życie reform szkół wyższych w Europie. Najważniejsze reformy bolońskie dotyczą:trójstopniowej struktury uzyskiwania dyplomów (dyplom licencjacki, magisterski, doktorski), zapewniania jakości w szkolnictwie wyższym, uznawania kwalifikacji i okresów studiów. Dzięki tym reformom przed uniwersytetami i studentami otwierają się nowe możliwości. Europejski rejestr zapewniania jakości w szkolnictwie wyższym, utworzony w zeszłym roku, ułatwia promocję europejskiego szkolnictwa wyższego oraz zwiększa zaufanie do instytucji oraz programów w Europie i na świecie. Odnosząc się do zbliżającego się spotkania ministerialnego, Ján Figel’, europejski komisarz odpowiedzialny za edukację, szkolenia, kulturę i młodzież, powiedział: „Proces boloński przyczynił się do większej zgodności i porównywalności systemów szkolnictwa wyższego. Ponadto sprawił on, że Europa stała się regionem bardziej atrakcyjnym dla studentów spoza kontynentu. Mimo, że aby osiągnąć cele wyznaczone w 1999 r. pozostało nam jeszcze trochę pracy, musimy tymczasem już iść do przodu, żeby stawić czoła nowym wyzwaniom, szczególnie tym związanym z obecnym kryzysem gospodarczym. Szkolnictwo wyższe może tu odegrać znaczącą rolę, przyczyniając się do trwałego ożywienia gospodarczego oraz stymulując innowacje. Uniwersytety muszą się unowocześnić, a dzięki temu, że rządzący w Europie i na całym świecie zgadzają się z potrzebą modernizacji, proces boloński otrzymał wsparcie niezbędne do osiągnięcia sukcesu”. Jedno z najnowszych badań Eurobarometru przeprowadzone wśród studentów szkół wyższych wykazało, że studenci chcieliby łatwiejszego dostępu do szkolnictwa wyższego oraz że uniwersytety powinny otworzyć się na współpracę ze światem pracy i oferować możliwość uczenia się przez całe życie. Oto aż 97% studentów stwierdziło, że ważne jest, aby szkoły wyższe przekazywały studentom wiedzę oraz umiejętności niezbędne do osiągnięcia sukcesu na rynku pracy. Zdecydowana większość respondentów (87%) zgodziła się również z twierdzeniem, że istotne jest, aby szkoły wyższe sprzyjały innowacyjności i kształtowały ducha przedsiębiorczości wśród studentów i kadry pedagogicznej; ta sama grupa opowiedziała się również za możliwością odbywania praktyk zawodowych w prywatnych przedsiębiorstwach w ramach programu studiów. Coraz więcej studentów jest zainteresowanych studiami za granicą, z czego większość chciałaby otrzymywać dodatkowe informacje na temat jakości szkół wyższych w celu dokonania świadomego wyboru szkoły. Komisja Europejska wraz z państwami członkowskimi i sektorem szkolnictwa wyższego realizuje program modernizacji szkół wyższych w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Wsparcie finansowe jest oferowane w ramach nowego programu „Uczenie się przez całe życie” (działania Erasmus), siódmego programu ramowego UE na rzecz badań oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, jak również funduszy strukturalnych i w postaci pożyczek Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Komisja wspiera również w wymierny sposób reformy szkolnictwa wyższego na całym świecie poprzez swą politykę zewnętrzną i związane z nią programy; przykładowo, wsparcie finansowe dla krajów sąsiadujących z UE można uzyskać w ramach programu Tempus. Współpraca z pozostałymi krajami partnerskimi jest finansowana dzięki szeregowi dwustronnych i wielostronnych programów współpracy: UE-USA/Kanada, EDULINK, ALFA dla Ameryki Łacińskiej oraz nowy program Nyerere dla Afryki. Ponadto działa program Erasmus Mundus, z którego przyznawane są stypendia, dzięki którym studenci z całego świata mogą uczestniczyć w zintegrowanych programach studiów magisterskich w wielu krajach europejskich. W nowej fazie tego programu przewidziano także studia doktoranckie. Współpraca z instytucjami spoza Europy jest również możliwa dzięki wsparciu, którego Komisja udziela programom badań naukowych prowadzonych przez szkoły wyższe w ramach siódmego programu ramowego UE na rzecz badań. Dzięki programowi działań „Marie Curie” indywidualni naukowcy mogą wziąć udział w pracach zespołu badaczy za granicą. Więcej informacji: Komisja Europejska: MEMO/09/170 [FAQ dot. procesu bolońskiego], 22 kwietnia 2009 Komisja Europejska: MEMO/09/172 [sprawozdanie Eurydice], 22 kwietnia 2009 Komisja Europejska: MEMO/09/171 [badanie Eurobarometru], 22 kwietnia 2009 Komisja Europejska: Szkolnictwo wyższe Komisja Europejska: Szkolnictwo wyższe: proces boloński Oficjalna strona internetowa procesu bolońskiego Konferencja z udziałem ministrów edukacji z krajów uczestniczących w procesie bolońskim , Louvain-la-Neuve i Leuven, 28-29 kwietnia 2009[1]Zaproszono przedstawicieli następujących państw: Maroko, Tunezja, Egipt, Etiopia, Senegal, Tanzania, RPA, Izrael, Jordania, Kazachstan, Kirgistan, Indie, Chiny, Japonia, Wietnam, Australia, Nowej Zelandia, Brazylia, Meksyk, USA oraz Kanada.[2] Albania, Andora, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rosja, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Stolica Apostolska, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy