IP/09/674 Bruksela, dnia 29 kwietnia 2009 r.Płace w sektorze usług finansowych: Komisja określa zasady dotyczące wynagrodzeń personelu podejmującego ryzyko w instytucjach finansowychKomisja Europejska przyjęła zalecenie w sprawie wynagrodzeń w sektorze usług finansowych. Komisja zaleca, by państwa członkowskie zagwarantowały, że w odniesieniu do pracowników podejmujących ryzyko instytucje finansowe stosują politykę wynagrodzeń zgodną z zasadami racjonalnego i efektywnego zarządzania ryzykiem i promującą te zasady. W zaleceniu przedstawiono wytyczne dotyczące struktury płac, procesu opracowywania i realizacji polityki wynagrodzeń, a także roli organów nadzorczych w kontroli polityki wynagrodzeń w instytucjach finansowych. Komisja przyjęła również zalecenie w sprawie wynagrodzeń dyrektorów (zob. IP/09/673). Charlie McCreevy, komisarz ds. rynku wewnętrznego, stwierdził: „W sektorze usług finansowych istniało dotychczas zbyt wiele niewłaściwych bodźców płacowych. To, że bodźce płacowe zachęcają do podejmowania nadmiernego ryzyka w nadziei na zysk w krótkim okresie, nie jest ani sensowne ani racjonalne. Na szczycie grupy G20 uzgodniono, że należy wdrożyć nowe, twarde zasady Forum Stabilności Finansowej dotyczące systemów wynagrodzeń. Drogę ku tym przemianom toruje Komisja. Bodźce płacowe muszą być związane z dochodowością całego przedsiębiorstwa w długim okresie. Oczywiście poziom wynagrodzenia powinien nadal zależeć od osiąganych wyników. Jednak kryteria wynikowe powinny być skorygowane o ryzyko i powinny uwzględniać koszty kapitału i płynność. Za opracowanie i nadzorowanie realizacji polityki wynagrodzeń odpowiedzialność nadal powinna ponosić rada dyrektorów i nie należy przekazywać tych zadań kadrom wyższego szczebla. Wzmocnienie roli organów nadzorczych w kontroli praktyk płacowych jest również niezbędne do wspierania racjonalnych praktyk w tym zakresie w instytucjach finansowych.” W zaleceniu nawołuje się państwa członkowskie do przyjęcia środków w czterech obszarach:Struktura płac: polityka wynagrodzeń w odniesieniu do pracowników podejmujących ryzyko powinna być zgodna z zasadami racjonalnego i efektywnego zarządzania ryzykiem i promować te zasady. W tym celu instytucje finansowe powinny wypracować odpowiednią równowagę pomiędzy wysokością wynagrodzenia zasadniczego a wysokością premii. Należy odroczyć wypłatę większości premii tak, aby uwzględnić ryzyko związane z wynikami stanowiącymi podstawę określenia wysokości tej premii na przestrzeni cyklu koniunkturalnego. Kryteria pomiaru wyników powinny dawać pierwszeństwo wynikom instytucji finansowych w dłuższym okresie oraz korygować wyniki stanowiące podstawę określenia zmiennej składowej wynagrodzenia o ryzyko, koszty kapitału i płynność. Instytucje finansowe powinny również mieć możliwość odzyskania już wypłaconych premii, w przypadku gdy dane okażą się wyraźnie nieprawdziwe. Ład korporacyjny: polityka wynagrodzeń powinna być wewnętrznie przejrzysta, jasna, odpowiednio udokumentowana i powinna zawierać środki pozwalające unikać konfliktu interesów. Rada dyrektorów powinna ponosić odpowiedzialność za nadzór nad stosowaniem polityki wynagrodzeń w całej instytucji finansowej, przy odpowiednim zaangażowaniu jednostek sprawujących kontrolę wewnętrzną oraz działów kadr lub ekspertów. Członkowie rady i inni pracownicy zaangażowani w opracowywanie i stosowanie polityki wynagrodzeń powinni być niezależni. Ujawnianie informacji: informacje na temat polityki wynagrodzeń powinny być odpowiednio ujawniane zainteresowanym podmiotom. Informacje te należy ujawniać w sposób jasny i zrozumiały, określając kluczowe elementy polityki wynagrodzeń, sposób jej opracowania i stosowania. Nadzór: organy nadzorcze powinny zagwarantować, że przy wykorzystaniu narzędzi kontroli nadzorczej, którymi dysponują dopilnowały, aby instytucje finansowe stosowały w możliwie największym stopniu zasady racjonalnej polityki wynagrodzeń i aby polityka ta była spójna z zasadami skutecznego zarządzania ryzykiem. W celu rozwiązania kwestii proporcjonalności, aby ocenić czy dana instytucja finansowa stosuje się do zasad racjonalnej polityki wynagrodzeń, organy nadzoru powinny wziąć pod uwagę charakter i skalę instytucji finansowej oraz poziom złożoności prowadzonej przez nią działalności. Zalecenie odpowiednio uwzględnia wysiłki podjęte już przez kilka państw członkowskich i służy promowaniu tych rozwiązań poprzez określenie najlepszych praktyk zapewniając w ten sposób większą spójność w UE. Zalecenie obejmuje wszystkie sektory branży usług finansowych tak, aby uniknąć luk prawnych i zapobiec zakłóceniom konkurencji między różnymi sektorami i instytucjami finansowymi. Zasady mają zastosowanie do wszystkich kategorii personelu, których działalność zawodowa ma znaczny wpływ na profil ryzyka instytucji finansowej. W następstwie zalecenia opracowane zostaną wnioski legislacyjne dotyczące objęcia systemów wynagrodzeń nadzorem ostrożnościowym. W czerwcu Komisja przedstawi wnioski w sprawie przeglądu dyrektyw w sprawie wymogów kapitałowych w celu dopilnowania, aby ryzyka właściwe dla bankowych portfeli handlowych, pozycji sekurytyzacyjnych i polityki wynagrodzeń miały odpowiednie pokrycie w kapitale regulacyjnym. Po roku Komisja zbada obydwa zalecenia w świetle nabytego doświadczenia oraz wyniki wyżej wspomnianego monitorowania, a także przedstawi sprawozdanie z oceny stosowania przez państwa członkowskie obydwu zaleceń. Pełny tekst zalecenia jest dostępny na stronie: http://ec.europa.eu/internal_market/company/directors-remun/index_en.htm MEM0/09/212